***welcom to valley of death***

 نظر

یادتون

نره

عشق یعنی خون دل یعنی جفا

عشق یعنی درد و دل یعنی صفا

عشق یعنی یک شهاب و یک سراب

عشق یعنی یک سلام و یک جواب

عشق یعنی یک نگاه و یک نیاز

عشق یعنی عالمی راز و نیاز

عشق یعنی تا ابد فانی شدن

عشق یعنی عابد و زاهد شدن

عشق یعنی همچو لیلا خون شدن

یا چو مجنون راهی صحرا شدن

عشق یعنی تیشه فرهاد ها

عشق یعنی عالم فریاد ها

عشق یعنی زخم کوه بیستون

عشق یعنی ناله های درد و خون

عشق یعنی در جهان رسوا شدن

عشق یعنی یکه و تنها شدن

عشق یعنی التماس و انتظار

عشق یعنی تا ابد با من بمان


  

 عشق نمی پرسه تو کی هستی؟ عشق فقط میگه: تو ماله منی

 عشق نمی پرسه اهل کجایی؟ فقط میگه: توی قلب من زندگی می کنی

 عشق نمی پرسه چه کار می کنی؟ فقط میگه: باعث می شی قلب من به ضربان بیفته

 عشق نمی پرسه چرا دور هستی؟ فقط میگه: همیشه با منی

عشق نمی پرسه دوستم داری؟ فقط میگه: دوستت دارم

شکوه های عاشق
 


چرا دست از سر دل بر نمیداری؟

دمی بی من خوشی را سر نمیداری؟

دوچشم من به سان جوی جاری

چرا چشم خودت را تر نمیداری؟

تو هر دم پیک عشقت سوی من دادی

در این پیکت چرا ساغر نمیداری؟

تو خود گفتی که از آیینه ات دوری

ولی حرف خودت باور نمیداری

دمی دشمن دمی چون دوست با من

چرا بر یک هدف پا بر نمیداری؟

شب از بی خوابی ام شد آشنا اما

چرا تا صبح پلک از دیده بر نمیداری؟

چرا پس کسی نظر نمیده

 عاشقی را شرط اول ناله وفریاد نیست

 تا کسی از جان شیرین نگذرد فرهاد نیست

  عاشقی مقدورهر عیاش نیست

 غم کشیدن صنعت نقاش نیست

 دفتر عشـــق که بسته شـد
دیـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــــــــدم
خونـم حـلال ولـی بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدون
به پایه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
اونیکه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــود
بد جوری تو کارتو مونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
برای فاتحه بهــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
حالا باید فاتحه خونــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد
تــــموم وســـعت دلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــو
بـه نـام تـو سنــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد زدم
غــرور لعنتی میگفــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت
بازی عشـــــقو بلــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــدم
از تــــو گــــله نمیکنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
از دســـت قــــلبم شاکیـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاریکـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــیم
دوسـت ندارم چشمای مـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه
چه خوب میشه تصمیم تــــــــــــــــــــــــــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلــــــــــــــــــــــــرزه
بزن تیر خـــــــــــــــــلاص رو
ازاون که عاشقـــت بود
بشنواین التماسرو

من به غیر از تو نخواهم. چه بدانی. چه ندانی

 از درت روی نتابم. چه بخوانی. چه نخوانی

 دل من میل تو دارد چه بجویی. چه نجویی

 دیده ام جای تو باشد.چه بدانی. چه ندانی

 من که بیمار تو هستم.چه بپرسی. چه نپرسی

 جان به راه تو سپارم.چه بدانی. چه ندانی

 ایستادم به ارادت.چه بود گر بنشینی

 بوسه یی بر لب عاشق چه شود گر بنشانی

 میتوانی به همه عمر. دلم را بفریبی

 ور بکوشی ز دل من بگریزی.نتوانی

 دل من سوی تو آید. بزنی یا بپذ یری

 وسه ات جان بفزاید.بدهی یا بستانی

 جانی از بهر تو دارم. چه بخواهی.چه نخواهی
                                                                                                                  عشقم آهنگ تو را دارد. چه بخوانی.چه نخوانی
                                                                                                                                             

دردم از یار است و درمان نیز هم ، دل فدای او شد و جان نیز هم ، اینکه می گوید آن بهتر ز حسن ، یار ما این دارد و این نیز هم .
 
تقدیم به تو که نمی دانم در خاطرت می مانم یا برایت خاطره می شوم .
 

گفتم به گل زرد چرا رنگ منی ، افسرده و دلتنگ چرا مثل منی ، من عاشق اویم که رنگم شده زرد ، تو عاشق کیستی که هم رنگ منی .
 

داغترین احساساتت را نسیب کسی کن که در سردترین لحظات به یاد توست .
 

هیچ وقت مغرور نشو ، برگ ها وقتی می ریزند که فکر می کنند طلا شده اند .
 

کسی چون تو مرا غریب و تنها مگذاشت ، اینگونه در التهاب فردا نگذاشت ، سوگند نمی خورم ولی باور کن کسی چون تو به خلوت دلم پا نگذاشت .
 

دوستی شوخی سرد آدماست ، بازی شیرین گرگم به هواست ، واسه کشتن غرور من و تو ، دوستی توطئه ثانیه هاست .
 

بمان با من که من بی تو صدای خسته در بادم ، در این اندوه بی پایان بمان تنها تو در یادم ، نمی دانم چرا غم ها نمی دانند که من سلطان غم هایم ، بیا ای یار با من باش که من تنهای تنهام .
 

من به خاطر تو پاییز می شوم ، زمستان می شوم ، اما بدان بی تو ، این آخرین بهاریست که برایت سخن از تابستان می زنم .
 

کاش غرورم را که در پستوی سادگیم پنهان بود می یافتی ، اما تو این سادگی را بهانه ای قرار دادی برای در هم شکستن غرورم

نظر یادتون نره

 زیباترین عکسها در اتاقهای تاریک ظاهر می شوند ، پس هر وقت تو قسمت تاریک زندگیت                                                                                                                       واقع شدی ، بدون که خدا قصد داره تصویری زیبا ازت بسازه ...                                                                                                                                                                   ..........................................................................................................................                                                                                                                                                                                                                                                   آموزگار پرسید عشق چند بخش است؟ گفتم: یک بخش. ولی وقتی ترا شناختم فهمیدم                                                                                                                             عشق سه بخش دارد: 1-عطش دیدنِ تو. 2-شوق با تو بودن. 3- اندوه بی تو بودن.      

شاخه با ریشه ی خود حس غریبی دارد

باغ امسال چه پاییز عجیبی دارد

غنچه شوقی به شکوفا شدن نیست

دگر بار خبر گشته که دنیا چه فریبی دارد

خاک کم اب شده مثل کویری تشنه

شاید از جای دگر مزرعه شیبی دارد

سیب هر سال در این فصل شکوفا میشود

باغبان کرده فراموش که سیبی دارد

چرا این کوچه ها نا مهربانند

چرا دیوار ها مرز گمانند

به سان سایه ها ی پر از خالی

نمی دانی که این مردم کیانند؟

####################

دل عمری است کز دنیا بریدیم

از این وابسته بودن ها رهیدیم

تمام عمر را با یک اشاره

دویدیم و دویدم ودویدیم

###################

ان شب که دلی بود به میخانه نشستیم

ان توبه ی صد سال به یک توبه شکستیم

از اتش دوزخ نهراسیم که ان شب

ما توبه شکستیم ولی دل نشکستیم

#########################
در مکتب ما رسم فراموشی نیست

در مسلک ما عشق هم اغوشی نیست

مهر تو اگر به هستی ما افتد

هرگز به سرش خیال خاموشی نیست

یادمان باشد

 گر خاطرمان تنها شد

 طلب عشق ز هر بی سر و پایی نکنیم

یادمان باشد

 گر این دلمان بی کس شد

 طلب مهر ز هر چشم خماری نکنیم

یادمان باشد

 که دگر لیلی و مجنونی نیست

 به چه قیمت دلمان بهر کسی چاک کنیم!

یادمان باشد

 که در این بهر دو رنگی و ریا

 گر حتی طلب آب ز دریا نکنیم

یادمان باشد

 اگر از پس هر شب روزیست

 گر آن روز پی قلب سیاهی نرویم

یادمان باشد

 گر شمعی و پروانه به یکجا دیدیم

 طلب سوختن بال و پر کس نکنیم

ولی آخر تو بگو با دل عاشق چه کنم؟

یاد من هست طلب عشق ز هر کس نکنم

 و تو آخرکه نه انصاف و نه عدل است و نه داد

دل دیوانه من بهر که افتاده به خاک

 ین همه گفتم و گفتم که رسم آخر کار

به تو ای عشق تو ای یار به تو ای بهر نیاز

یادمان باشد

 که د یگر دل تنها نیست

یادمان باشد

 که دیگر دل تو مال من است

یادمان باشد

 که باشم همه عمر بهر تو پاک

 یاد تو باشد و هر دم بکنم راز و نیاز

 یاد تو باشد از این پس من و تو ما شده ایم

هر دو عاشق دو پرستو دو مسافر شده ایم

 در نهایت

یادمان باشد

مرگ پایان کبوتر نیست

برای پروازی ابدی...

 به نام آنکه آفتاب مهرش در آستان قلبم هرگز غروب نمی کند

بوسه بر عکست زنم ترسم که قابش بشکند
   قاب عکس توست اما شیشه ی عمر من است
      بوسه بر مویت زنم , ترسم که تارش بشکند
          تار موی توست اما ریشه ی عمر من است
                  تقدیم به بهترینم که آخرینم شد...

گر بدانم که خواب تو را بیشتر خواهم دید برای همیشه دیدن تو هرگز بیدار نمی شوم اگر بدانم که مردگان تو را بیشتر خواهند دید برای همیشه دیدن تو قید زنده بودن را خواهم زد

نظر یادتون نره

ای ثــــــــــانیه ها مرا تب آلود کنید

سرتاسر خانـــه را پــــر از عود کنید

چشمان حسود کور، عاشق شده ام

اسفند برای دل من دود کنیدپ

میگن که تو اسمون هر کس ســـــــــــــــتاره داره

میگن که جشن عشقه شبای پر ستــــــــــــــاره

ببین ستاره ی من یه عمره چشم به راهــــــــــه

مثل من عاشق تو، عاشق یک نگــــــــــــــــــاهه

یادت نره یادت نره یادت نره دوســــــــــــــــــــــــــــــت دارم

یادت نره یادت نره که من فقط تـــــــــــــــــــــــــــــو رو دارم

ای نگاهت نخی از مخمل و از ابریشم       چند وقت است که هر شب به تو می اندیشم
به تو آری به تو یعنی به همان منظر دور     به همان سبز صمیمی به همان باغ بلور
به همان سایه همان وهم همان تصویری   که سراغش ز غزلهای خودم می گیری
به همان زل زدن از فاصله دور به هم         یعنی آن شیوه فهماندن منظور به هم
به تبسم به تکلم به دل آرایی تو              به خموشی به تما شا به شکیبایی تو
به نفسهای تو وسایه سنگین سکوت       به سخنهای تو با لهجه شیرین سکوت
شبهی چند شبست آفت جانم                شده است اول اسم کسی ورد زبانم

........................................................................................................................

کاش می شد اشک را تهدید کرد

لحظه ی لبخند را تمد ید کرد

کاش می شد بین لحظه های زندگی

لحظه ی دیدار را تمد ید کرد

........................................................................................................................

 آینه پرسید که چرا دیر کرده است ؟ نکند دل دیگری اورا اسیر کرده است ؟ خندیدم و گفتم او فقط اسیر من است تنها دقایقی چند تاخیر کرده است گفتم امروز هوا سرد بوده است شاید موعد قرار تغییر کرده است خندید به سادگیم آینه و گفت احساس پاک تورا زنجیر کرده است گفتم ار عشق من چنین سخن مگوی گفت : خوابی سالها دیر کرده است در ایینه به خود نگاه میکنم آه عشق او عجیب مرا پیر کرده است راست گفت آیینه که منتظر نباش او برای همیشه دیر کرده است

........................................................................................................................

من که از عشقت وفا می خواستم/ در دلت یک ذره جا می خواستم/

 چون غریبی ساده بی ادعا/ مثل تو یک آشنا می خواستم/

آمدی اما به وقت رفتنت/ ماندنت را از خدا می خواستم/

 من دعا کردم بمانی بیشتر/ از تو هم من یک دعا می خواستم/

من برای اشکهایم بعد تو/ قدر یک دریاچه جا می خواستم

 اینم یه سری شعر برای شما دوستان عزیز امیدوارم که خوشتون بیاد                                                                                                                                                                              

من که می دانم شبی عمرم به پایان می رسد

نوبت خاموشی من سهل و آسان می رسد

من که می دانم به دنیا اعتباری نیست ، نیست

بین مرگ و آدمی قول و قراری نیست ، نیست

من که می دانم عجل نادیده و بیدادگر

سرزده می آید و راه فراری نیست، نیست

پس چرا عاشق نباشم پس چرا شیدا نباشم

سلام سلامی از قلب شکسته از قلبی دور افتاده همچون کبوتری سبکبال که دراسمان عشق به پروازدرامده است سلامی به بلندای اسمان و به زلال و خلوص چشمه ساران سلامی به لطافت گرمای بهاری سلامی همچو بوی خوش اشنایی سلامی بر خواسته از دل و نشسته بر دل                                                                                                                                                                                                                          

  روز اول گل سرخی برام اوردی گفتی برای همیشه دوستت دارم روز دوم گل زردی برایم اوردی گفتی دوستت ندارم روز سوم گل سفیدی برایم اوردی و سر قبرم گذاشتی و گفتی منو ببخش فقط یه شوخی بود



بهت نمی گم دوسِت دارم،ولی قسم می خورم که دوسِت دارم بهت نمی گم هرچی که می خوای بهت می دم،چون همه چیزم تویی نمی خوام خوابتو ببینم، چون توخوش ترازخوابی اگه یه روزچشمات پرِاشک شد ودنبال یه شونه گشتی که گریه کنی،صِدام کن بهت قول نمی دم که ساکتت کنم ،اما منم پا به پات گریه می کنم اگر دنبال مجسمه سکوت می گشتی صِدام کن، قول می دم سکوت کنم اگه دنبال خرابه می گشتی تا نفرتتو توش خالی کنی ، صِدام کن چون قلبم تنهاست اگه یه روزخواستی بری قول نمیدم جلوتو بگیرم اما باهات میدوم اگه بیه روز خواستی بمیری قول نمی دم جلوتو بگیرم اما اینو بدون من قبل از تو میمیرم

 

چقدرعجیبه که تا مریض نشی کسی برات گل نمی یاره تا گریه نکنی کسی نوازشت نمی کنه تا فریاد نکشی کسی به طرفت برنمی گرده تا قصد رفتن نکنی کسی به دیدنت نمی یاد و تا وقتی نمیری کسی تورو نمی بخشه



 یچکس لیاقت اشکهای تو را ندارد و کسی که چنین ارزشی دارد باعث اشک ریختن تو نمی شود اگر کسی تو را آنطورکه میخواهی دوست ندارد به این معنی نیست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد دوست واقعی کسی است که دستهای تورابگیردولی قلب تورالمس کند بدترین شکل دلتنگی برای کسی آن است که در کنار او باشی و بدانی که هرگزبه اونخواهی رسید

 

زندگی به من آموخت که چگونه اشک بریزم اما اشک به من نیاموخت که چگونه زندگی کنم



با سیم نازمژه هات یه عمره گیتارمی زنم نگاهتو کوک نکنی من خودمودارمی زنم چشمات اگه رو پنجرم طرحه ستاره نزنند دست خودم نیست دلمو به درودیوارمی زنم تواگه نباشی من مثل اون پسرکی که گمشده گوشه کوچه می شینم ازغم تو زارمی زنم

 چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت گرفته

و به جاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داده

 زل بزنی و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت بشی

حس کنی که هنوز دوستش داری

چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیوار تکیه بدی

که یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده

 قدر سخته تو خیال ساعتها باهاش حرف بزنی

 ما وقت دیدنش هیچ چیز جز سلام نتونی بگی

 قدر سخته وقتی پشتت بهشه

دونه های اشک گونه ها تو خیس کنه

اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوز

دوسش دار                                                                                                                                                                                                                             اگر تنهاترین تنها شوم                                                               بازهم خدا هست

یک نفر هست که از پنجره‌ها
نرم و آهسته مرا می‌خواند
گرمی لهجه ی بارانی او
تا ابد توی دلم می‌ماند
یک نفر هست که در پرده ی شب
طرح لبخند سپیدش پیداست‌
مثل لحظات خوش کودکی‌ام‌
پر ز عطر نفس شب‌بوهاست‌
یک نفر هست که چون چلچله‌ها
روز و شب شیفته ی پرواز است
توی چشمش چمنی از احساس
توی دستش سبدی آواز است
یک نفر هست که یادش هر روز
چون گلی توی دلم می‌روید
آسمان، باد، کبوتر، باران‌
قصه‌اش را به زمین می‌گوید
یک نفر هست که از راه دراز
باز پیوسته مرا می‌خواند

نرسیدیم به هم بازی یک تقدیریم
عاقبت در هوس دیدن هم میمیریم
عشقمان مخرج صفریست که تعریف نشد
آه و افسوس که یک واژه بی تدبیریم
بعد از آن حادثه هایی که جدامان کردند
آنچنان شد که دگر از همه عالم سیریم
اشک میریختیم و دل که نمیکندیم آه
چه کنیم هر دو از این واقعه دلگیریم
وقتی از فاصله ها گفت دلم خندیدیم
فکر کردیم بهاریم که بی تغییریم
 از هم نام ترا در دل خود حک کردم
و محال است از این ایده خود برخیزم
باز سایه بالای سرم باش عزیزم
مایه برکت چشمان ترم باش عزیزم

از این به بعد هر روز مطالبه جدیدی منویسم به شرطی که نظر بدین  

 (من دوباره برگشتم)

 باز خواهم گشت

تقدیم به تمام عشاق و دردمندانی که در راه عشق فنا شدن

دوباره باز خواهم گشت

نمی دانم چه هنگام٬از کدامین راه

ولی یکبار دیگر باز خواهم گشت

و چشمان تو را با نور خواهم شست

به دیوار حریم عشق یکبار دگر٬من تکیه خواهم کرد

رسوم عشق ورزی را دوباره زنده خواهم کرد

به نام عشق و زیبایی٬دوباره خطبه خواهم خوان

                 سرت دیده بی تاب تو بیمارم کرد
آن نگاه نگرانت دل تبدار مرا خوابم کرد
بی جهت نیست که مست رخ زیبای تو ام
لب گلگون تو در دشت خزان آبم کرد
مستی ام جام نگاهی ز افق های تو بود
آه ،آن صورت مهتاب تو در خوابم کرد
 هر را از تب بیماری من جایی نیست
راه گم کرده به دنبال تو آواره و ویرانم گرد
 شکم از دیده به گرمای نفسهای تو بود
جام اندوه تو مر همره و همرام کرد